Klasa arrayy to klasa danych zorganizowana za pomocą wymiarów, takich jak wielowymiarowa tabela kontyngencji. Macierze można skonfigurować jako tablice dwuwymiarowe, a wektory można ustawić jako tablice jednowymiarowe. Oba jednak będą miały macierz klas, mimo że array() tworzy obiekty. Funkcja array() tworzy tablicę z obiektu. Funkcja przyjmuje trzy argumenty. Pierwszym argumentem jest dowolny obiekt, który można zmusić do wektora. Drugi argument to wektor, który zawiera rozmiar każdego wymiaru i ma długość równą liczbie wymiarów. Trzeci argument to lista nazw dla każdego z wymiarów i można go pominąć. Wartość domyślna to NULL. Oto przykład konfigurowania tablicy:
> b. tablica = tablica (1:12, c (2,3,2),
+ dimnames = lista (c („”, „”), c („d21”, „d22”, „d23”), NULL))
> b. tablica
,, 1
d21 d22 d23
1 3 5
2 4 6
,, 2
d21 d22 d23
7 9 11
8 10 12
.
Poza tym, że występują więcej niż dwa wymiary, array() zachowuje się tak samo jak matrix(). Funkcja as.array() próbuje przymusić obiekt do tablicy klas. Obiekt musi mieć tryby atomowe – z wyjątkiem trybu NULL – lub tryby listy lub wyrażeń. W przeciwnym razie as.array() zwraca błąd. W trybach atomowych as.array() zachowuje się jak as.matrix(). W trybach listy i wyrażeń as.array() po prostu przepuszcza obiekt, ale zmienia klasę obiektu na tablicę. Tryb się nie zmienia. Funkcja is.array() testuje obiekt, aby sprawdzić, czy klasą obiektu jest tablica. Funkcja zwraca PRAWDA, jeśli klasa jest tablicą, w przeciwnym razie FALSE. Więcej informacji na temat array(), as.array() i is.array() można znaleźć, wprowadzając ?array po znaku zachęty R.