- Planowanie wieloagentowe jest konieczne, gdy w środowisku są inni agenci, z którymi można współpracować lub konkurować. Można tworzyć wspólne plany, ale muszą być one rozszerzone o jakąś formę koordynacji, jeśli dwóch agentów ma uzgodnić, który wspólny plan wykonać.
- Teoria gier opisuje racjonalne zachowanie agentów w sytuacjach, w których oddziałuje wielu agentów. Teoria gier ma się do podejmowania decyzji z udziałem wielu podmiotów, tak jak teoria decyzji do podejmowania decyzji z jednym podmiotem.
- Koncepcje rozwiązań w teorii gier mają na celu scharakteryzowanie racjonalnych wyników gry – wyników, które mogłyby wystąpić, gdyby każdy podmiot działał racjonalnie.
- Teoria gier niekooperacyjnych zakłada, że agenci muszą podejmować decyzje niezależnie. Równowaga Nasha jest najważniejszą koncepcją rozwiązania w niekooperacyjnej teorii gier. Równowaga Nasha to profil strategii, w którym żaden agent nie ma motywacji do odstąpienia od określonej strategii. Mamy techniki radzenia sobie z powtarzającymi się grami i grami sekwencyjnymi.
- Teoria gier kooperacyjnych uwzględnia warunki, w których agenci mogą zawierać wiążące porozumienia, tworząc koalicje w celu współpracy. Koncepcje rozwiązań w grze kooperacyjnej próbują sformułować, które koalicje są stabilne (rdzeń) i jak sprawiedliwie podzielić wartość, którą uzyskuje koalicja (wartość Shapleya).
- Dostępne są specjalistyczne techniki dla pewnych ważnych klas decyzji wieloagentowych: sieć kontraktowa do dzielenia się zadaniami; aukcje służą do efektywnej alokacji ograniczonych zasobów; negocjacje w celu osiągnięcia porozumień w sprawach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania; oraz procedury głosowania w celu agregowania preferencji.